Ιδιωτικό γραφείο, Έδρα: Αθήνα - Υπηρεσίες Ψυχολόγου| Διαδικτυακές συνεδρίες
Τηλ. επικοινωνίας: 6972851389
E-mail: antwnatoumaria.psych@gmail.com

Αρ. Πρωτοκόλλου: 920810
Φοβισμένη προσδοκία
Υπάρχουν φορές στη ζωή μας που επιθυμούμε κάτι να γίνει και το σκεφτόμαστε συνέχεια. Ο τρόπος που το σκεφτόμαστε εξαρτάται από την ίδια τη ζωή μας, τις εμπειρίες και τον εαυτό μας μέσα σε αυτές. Η φοβισμένη προσδοκία —ένα βασικό χαρακτηριστικό της Γενικευμένης Αγχώδους Διαταραχής— μπορεί να εμφανιστεί προσωρινά όταν αντιμετωπίζουμε μια συγκεκριμένη, δύσκολη κατάσταση. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου συνοδεύει το άτομο σχεδόν σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του, μη δίνοντας του την ευκαιρία να συνδεθεί με την επιθυμία του και με τα πιο θετικά συναισθήματα. Ορίζεται έτσι κυρίως για αυτή τη δεύτερη, πιο χρόνια περίπτωση.
Ερωτήση προς τον εαυτό σου
«Μήπως ανησυχώ υπερβολικά για τα πάντα;»

Αν θέλεις να μπεις σε ένα τούνελ που ξέρεις ότι δεν είναι και το πιο εύκολο, και σκέφτεσαι συνεχώς τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσεις, νιώθοντας διαρκώς ένα αίσθημα τρόμου και ανησυχίας, τότε αναρωτήσου: μήπως αυτό από μόνο του σε κρατάει έξω από το τούνελ;
Συνοδεύουμε τις επιθυμίες μας συχνά με τον φόβο. Δεν γίνεται κι αλλιώς άλλωστε. Όταν θέλουμε να αποκτήσουμε κάτι, θέλουμε να αισθανθούμε μια επάρκεια και μια σιγουριά, όμως οτιδήποτε είναι αβέβαιο μας υπενθυμίζει τη θνητή μας φύση.
-
Οι προηγούμενες εμπειρίες και τα τραύματα
Στα θεραπευτικά δωμάτια ακούμε συχνά ιστορίες και αντιλαμβανόμαστε ότι οι παλιές απογοητεύσεις έχουν επηρεάσει σημαντικά την «όραση» ενός ατόμου.
-
Ο μηχανισμός επιβίωσης του εγκεφάλου
Ο νους, για να μας προστατεύσει από έναν πιθανό μελλοντικό πόνο, επιστρατεύει την καταστροφολογία. Πηγαίνει αυτόματα στο απόλυτο χειρότερο σενάριο, πιστεύοντας λανθασμένα ότι αν το περιμένει, δεν θα πονέσει αν συμβεί. Μα, έτσι είμαστε οι άνθρωποι, θνητοί.
Ντυνόμαστε με φόβο και άγχος, τροφοδοτούμαστε από καταστροφικές σκέψεις, ελπίζουμε για το χειρότερο μάλλον, ενώ επιθυμούμε το καλύτερο. Μα, αν δεν μπορούμε να φανταστούμε το καλύτερο, εμείς φταίμε;
Αυτός ο τρόπος σκέψης αφήνει βαριά σημάδια στην καθημερινότητά μας:
-
Σωματική εξάντληση: Το νευρικό σύστημα βρίσκεται σε μόνιμη υπερεγρήγορση. Το σώμα αντιδρά στη σκέψη και μόνο, σαν να δέχεται πραγματική απειλή, εκκρίνοντας ορμόνες στρες (όπως η κορτιζόλη) που μας αδειάζουν ενέργεια.
-
Η παγίδα της «αυτοεκπληρούμενης προφητείας»: Επειδή περιμένουμε ότι τα πράγματα θα πάνε στραβά, συμπεριφερόμαστε ασυνείδητα με φόβο και δισταγμό, οδηγώντας τελικά οι ίδιοι τα πράγματα σε αποτυχία και επιβεβαιώνοντας έτσι τον φόβο μας.
-
Η αποφυγή: Η ψυχική κούραση γίνεται τόσο μεγάλη, που συχνά καταλήγουμε να αποφεύγουμε εντελώς καταστάσεις, ανθρώπους ή όνειρα, απλώς και μόνο για να γλιτώσουμε το άγχος της αναμονής.
Η εσωτερική αντίφαση: Για στάσου… εσύ σήμερα ποιος είσαι σε αυτές τις εμπειρίες; Επιθυμείς κάτι θετικό να φέρεις στη ζωή σου, αναζητώντας συνεχώς απειλητικά σημάδια μη τυχόν την πατήσεις πάλι; Ακούγεται αντιφατικό, δεν νομίζεις;
Δεν είναι εύκολο να εξοικειωθούμε με νέες σκέψεις, είναι όμως κάτι που μαθαίνεται, με βασικό κίνητρο το «θέλω» και τη ζωή.
Ας δοκιμάσουμε μερικά μικρά βήματα:
1. Αναγνώριση και αποδοχή: Παρατήρησε πότε ο εγκέφαλός σου στήνει το σενάριο της καταστροφής. Πες στον εαυτό σου: «Αυτή τη στιγμή φοβάμαι, αλλά αυτός είναι ο φόβος του χθες, όχι η πραγματικότητα του σήμερα».
2. Διαχώρισε την επιθυμία από τον φόβο: Όταν πιάνεις τον εαυτό σου να προετοιμάζεται για το χειρότερο, δώσε χώρο και στο ερώτημα: «Κι αν πάνε όλα καλά;». Άφησε λίγο φως να μπει στη σκέψη σου.
3. Εστίασε στο «εδώ και τώρα»: Το μέλλον είναι αβέβαιο και το σώμα σου κουράζεται όταν προσπαθεί να ελέγξει τα πάντα. Αντί να τρέχεις στα σενάρια του αύριο, αναρωτήσου τι μπορείς να φροντίσεις σήμερα.
4. Δουλειά με τον εαυτό (και τη βοήθεια ειδικών): Η αλλαγή αυτών των μοτίβων θέλει υπομονή, χρόνο και πολλή αυτοσυμπόνια.
Όλοι το αξίζουμε — και λίγο περισσότερο όσοι δεν το έχουν βιώσει.
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ 8/10/2026 18:10
